
Այսօր «Դուպլեքս» մամուլի ակումբում Սոցիալ դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանը պատասխանեց լրագրողների հարցերին` կուսակցությունում տեղի ունեցող վերջին խմորումների վերաբերյալ:
- Ամեն դեպքում Դուք Ձեզ դեռ համարում եք ատենապետ:
- Ինձ թվում է` ոչ թե ես եմ համարում, այլ դա փաստ է: Ով ում ինչ ուզում է հայտարարի, ես գրանցված ատենապետն եմ: Արդարադատության նախարարությունում, պետռեգիստրում փաստաթղթերով, օրինական ընտրված ատենապետը մինչև հունվարի 9-ը Լյուդմիլա Սարգսյանն է, հուսով եմ` հետո էլ:
- Դիմելո՞ւ եք դատարան:
- Իհարկե, ես հայտարարել եմ և նորից հայտարարում եմ` եթե որևիցե մեկը կհամարձակվի հանդես գալ որպես Հայաստանյան վարիչ մարմնի անդամ կամ որպես ատենապետ, նա ուղիղ կկանգնի դատարանի առաջ: Իսկ հունվարի 9-ից հետո էլ օրինական ատենապետ կլինի, և նորից կկանգնեն դատարանի առաջ, եթե կփորձեն վիճարկել այդ փաստը:
Ոչ մեկի համար գաղտնիք չէ, թե Հնչակյան կուսակցությունը նախագահական ընտրություններից առաջ և հետո ինչ դերակատարություն ունեցավ ընդհանրապես շարժման մեջ, և ինչ կշիռ ձեռք բերեց նաև, այո՛, շարժման արդյունքում: Երբևիցե Հնչակյան կուսակցությունը այնքան մեծ կարևորություն և կշիռ չի ունեցել քաղաքական դաշտում, ինչպիսին ձեռք բերեց իմ ատենապետության օրոք և իմ ընկերների օգնությամբ: Մենք և ձերբակալվեցինք, և ծեծվեցինք Մարտի 1-ից հետո, և տարբեր-տարբեր զրկանքներ կրեցինք, հացադուլներ կազմակերպեցինք, և միչև վերջ հավատարիմ մնացինք շարժմանը:
Կենտրոնական վարչության ղեկավար Սեդրակ Աճեմյանը, սկզբում մտածելով, որ շատ արագ տեղի կունենա մեր հաղթանակը, լուրջ կողմնակից էր Լևոն Տեր-Պետրոսյանին և շարժմանը: Բայց հետագայում` շուրջ 1,5 տարի առաջ, Հանքավանում ձեռք բերեց հանգստյան տուն: (Պետք է ասեմ, որ իրոք ինքն է գնել. դա նվեր չի եղել իրեն: Միգուցե հետո ուրիշ բաներ իրեն խոստացել են, բայց կոնկրետ դա ինքը ձեռք է բերել իր միջոցներով: Ես դրա վկան եմ): Երևի հասկանալով, որ իր բիզնեսը այստեղ զարգացնելու համար` իրեն իշխանությունների հովանավորությունն է պետք և նաև լինելով բիզնեսի մարդ` նա գնաց գործարքի:
Կուսակցության մեջ հայտնվեց մի մարդ, որը դարձավ Սեդրակ Աճեմյանի լրջագույն աջակիցը այդ պրոցեսի ընթացքում: Դա Վահան Շիրխանյանն է: Վահան Շիրխանյանը, ինչքան էլ փորձի համոզել մարդկանց, որ ինքը ընդիմադիր է, ազնվագույն մարդ է, երևի թե Հայաստանում այսօր չգիտվի մի մարդ, որը, քիչ թե շատ ճանաչելով Վահան Շիրխանյանին, կարող է հավատալ նրա այդ հավաստիացումներին: Բոլորը գիտեն, թե նա ինչ խառնակչական գործունեություն է տարել բոլոր այն ոլորտներում, որտեղ աշխատել է:
Արդյունքում նպատակ էր դրված կուսակցությունը հանել Հայ ազգային կոնգրեսից: Ուզում եմ բարձրաձայն ասել, որ Սեդրակ Աճեմյանը, 19-րդ համագումարից մի քանի օր առաջ ինձ հետ խոսել է այն մասին, որ այդ հարցը պիտի մտնի 19-րդ համագումարի օրակարգ: Համահնչակյան 19-րդ համագումարը կայացավ սեպտեմբերի 26-ին: Ես, իհարկե, փորձեցի մի փոքր խաղալ իր հետ, չասացի իմ բուն տրամադրությունները, բայց նա շատ լավ գիտեր, որ երբևիցե ես դրան չեմ գնա: Ընդ որում, ինքը փորձեց այդ մասին խոսել նաև Գուրգեն Եղիազարյանի հետ: Գուրգեն Եղիազարյանը ևս ասաց, որ դա չի ստացվելու: Եվ համագումարում նա փորձեց այդ խնդիրը առաջ քաշել` ասելով, որ բոլորի հետ համաձայնեցված է այդ խնդիրը, սակայն Հնչակյան կուսակցության ներսում (նաև սփյուռքը նկատի ունեմ) կային շատ առողջ մարդիկ, շատ նվիրյալ հնչակյաններ, որոնք մեր ելույթները լսելուց հետո, նաև ի սկզբանե լինելով Հայ ազգային կոնգրեսի և շարժման համակիրներ` չգնացին այդ գործարքին, և հարցը օրակարգ չմտավ:
Փաստորեն, ձախողվեց Սեդրակ Աճեմյանի ծրագիրը: Ի դեպ, դա նրան առաջարկված ծրագիր է:
- Ո՞ւմ կողմից:
- Կարող եմ վստահաբար ասել, որ Տիգրան Սարգսյանի հետ նրա բազմաթիվ հանդիպումների արդյունքում նրանք եկել են այդ գործարքին: Նպատակն էր` ամեն գնով պառակտել Հայ ազգային կոնգրեսը (Հնչակյան կուսակցությունը կազմում է Հայ ազգային կոնգրեսի այն առանցքային մասը, որին այնտեղից պոկելով` կարող են այդ պրոցեսը զարգացնել և միգուցե, ըստ իրենց, հասնել հաջողության): Բայց նման դեպքերում մենք շատ ուշիմ ենք: Մենք շատ լավ հասկանում էինք` ինչ են ուզում անել:
Զուգահեռ ուզում էին լուծել նաև երկրորդ հարցը` ստեղծել Կոնգրեսին այլընտրանքային ընդդիմություն, որը, ըստ իս, շատ ծիծաղելի է. Կոնգրեսին այսօր չկա որևիցե մի այլընտրանք, որը կարող էր մրցակցել` որպես արմատական ընդդիմություն: Բայց կար նպատակ ստեղծել ազգային ավանդական կուսակցությունների դաշինք, որը ընդդիմության քաղի տակ կդառնար գրպանային ընդդիմություն իշխանությունների համար:
Այլևս չեմ խորշում ասելուց, որ Դաշնակցությունը այդ դերակատարությունը վերցրել է իր վրա: Հստակ է, որ ռամկավարները նույնպես դրա մեջ են: Եվ նրանց պակասում էր ամենահիմնական օղակը. լինելով հերոսական անցյալ ունեցող, ներկայումս շատ մաքուր, չզրպարտված կուսակցություն` նա 3-րդ հիմնական օղակն էր, որը պիտի ստեղծեր այդ ազգային ուժերի դաշինքը:
Ինչպես տեսնում եք, մենք պայքարում ենք ոչ թե կուսակցության գոյության, այլ դաշտի մաքրության, Հայ ազգային կոնգրեսի միասնականության համար, և այդ պայքարում, հավատացեք, այնքան վճռական ենք, որ ոչ մի բան չի կարող սասանել մեր հավատն ու մեզ այդ պայքարից հետ կանգնեցնել: Հավատացեք` հաղթելու ենք:
- Ըստ Ձեզ` ստացվում է, որ Տիգրան Սարգսյանի՞ ցուցումով է քանդվում կուսակցությունը:
- Իհարկե ոչ Տիգրան Սարգսյանի ցուցումով: Ցուցումը շատ ավելի վերևից է, բայց բանակցողը Տիգրան Սարգսյանն է:
- Ավելի վերև ասելով` ո՞ւմ նկատի ունեք:
- Չե՞ք կարծում, որ Տիգրան Սարգսյանը չի որոշում, թե Հայաստանում քաղաքական ինչ պրոցեսներ տարվեն: Դա ուղիղ Սերժ Սարգսյանի կողմից է հուշվում: Իրականացնողը Տիգրան Սարգսյանն է:
- Այսինքն` Սերժ Սարգսյանի համար այդքան ակտուա՞լ է Հնչակյան կուսակցությունը հանել Հայ ազգային կոնգրեսից, դրանով մեծ խնդի՞ր է լուծում:
- Այն բացատրությունը, որ ես տվեցի, Ձեզ պիտի համոզի, որ դա իրոք շատ կարևոր է:
- Ձեզ տարօրինակ չի՞ թվում, որ մի քանի կուսակցություն, որոնք Կոնգրեսի ներսում էին, սկսեցին ինչ-որ բաներ անել: Օրինակ` Մարքսիստական կուսակցությունը:
- Ես դա կուսակցություն չեմ համարում:
- Ժիրայր Սեֆիլյանը կատեգորիկ հայտարարություններ է անում: Հիմա հերթը հասավ Հնչակյան կուսակցությանը: Սա ի՞նչ է նշանակում:
- Ես կարծում եմ ` Ժիրայր Սեֆիլյանը շատ կարգին տղա է, ինքը իրոք հավատում է այն ամենին, ինչ ասում է, բայց ինքը չի պատկերացնում, որ իր կողքին կանգնած են մարդիկ, որ ունեն լրիվ այլ նպատակներ:
- Մեղադրանքը միշտ նույնն է` պասիվություն:
- Ես չեմ համարում, որ Հայ ազգային կոնգրեսը այսօր պասիվ է: Համոզված եմ, որ այն, ինչ պիտի աներ այսօր` այս քաղաքական իրավիճակում, Հայ ազգային կոնգրեսը լիարժեք կատարում է, իսկ աշխատանքի արդյունքը հետագայում դուք կտեսնեք:
-Ովքե՞ր են Վահան Շիրխանյանի հետ միասին:
- Հիմնական դերակատարները` Վահան Շիրխանյան, Նարեկ Գալստյան (շատ ցավով եմ ասում այդ անունը) և Գևորգ Պերկուպերկյան, որը ներկայիս «Տխրունու» ատենապետն է: «Տխրունի» ուսանողական միությունը վճարվում է Սեդրակ Աճեմյանի կողմից: Իսկ մնացած մի քանի երիտասարդներ ընդամենը այդ ազդեցության տակ են:
Տիկին Սարգսյան, եթե համագումարը ամեն դեպքում լինի, և ընտրեն ինչ-որ նոր կազմ, ապա այլընտրանքայի՞ն հայաստանյան վարչություն է ստեղծվում, թե՞ նոր կնիքով կազմակերպություն:
Իրենք օրենքի դաշտից դուրս են, իրենք խախտել են և «Կուսակցությունների մասին» օրենքը, և Հնչակյան կուսակցության ծրագիր-կանոնագիրը` բոլոր-բոլոր կետերով: Եվ ինձ համար շատ հետաքրքիր է, թե ինչպես են իրենք պատկերացնում, որ կարող են ձևավորել նոր վարչություն և նոր ատենապետ, երբ իրենք գրանցված չեն որպես կուսակցություն:
Նրանք չեն ուզում ծիծաղելի դառնալ` գրանցելով 3-րդ հնչակյան միավորը, և նրանք պայքարելու են ՍԴՀԿ բրենդի համար: Ինձ համար դա շատ հստակ է, բայց բնականաբար, մենք էլ ձեռքներս ծալած չենք նստելու, որովհետև օրենքը իրականում պահողը մենք ենք, և մենք պայքարելու ենք օրենքի սահմաններում:
Մեր վարչությունը կազմված էր 7 անդամից, որից 5-ը հստակ ինձ հետ էին, 2-ը այն խմբի մեջ են (մեկը «Տխրունու» ներկայից ատենապետ Գևորգ Պերկուպերկյանն էր և երկրորդը` Նարեկ Գալստյանի քեռու տղան): Դժբախտաբար, մեր 5-ից մեկը` մեր շատ լավ ընկերը, օրեր առաջ մահացավ, և հիմա 4-2 հարաբերություն է:
Ինչ վերաբերում է կառույցներին, որ իրենք փորձում են ներկայացնել որպես կառույցներ, դա ուղղակի ծիծաղելի է: Նրանք տալիս են անուններ, օրինակ` Մեղրու «Փարամազ» մասնաճյուղը, որը գոյություն չունի շուրջ 5 տարի: Խոսում են Վետերանների միության մասին, որը արդեն 3-4 տարի է, ոչ մի կապ չունի կուսակցության հետ: Նրա բոլոր անդամները արդեն վաղուց 85-86 տարին բոլորել և անցել են կամ արդեն գոյություն չունեն (ցավով եմ ասում): Եվ իրենք խոսում են Արմավիրի մարզային գրասենյակի մասին: Մենք երբեք Արմավիրի մարզային գրասենյակ չենք ունեցել: Ունեցել ենք Արմավիր քաղաքի մասնաճյուղ և Էջմնիածին քաղաքի մասնաճյուղ: Արմավիր քաղաքի մասնաճյուղը պառլամենտական ընտրություններից առաջ լուծարվել է:
Համահնչակյան 18-րդ համագումարով Կենտրոնական վարչության անդամներ էին ընտրվել նույն այդ Արմավիրի մարզի իրենց ներկայացրած Սամվել Հակոբյանը և Հրանտ Ամիրյանը, որոնք շուրջ 4 տարի է, չեն համագործակցել Կենտրոնական վարչության հետ և կուսակցության գրասենյակ չեն մտել: Եվ նույնիսկ լինելով Կենտրոնական վարչության համահնչակյան անդամ` համագումարի չէին հրավիրվել Սեդրակ Աճեմյանի կողմից: Այսօր հանկարծ այդ մարդիկ պետք եկան:
Հիմա իրենք հավաքել են այդ գոյություն չունեցող մասնաճյուղերից 1-2 մարդ, նրանցից կորզել են իբր անվստահություն իմ նկատմամբ: (Ի դեպ, ասեմ, որ այդ անվտահություն հայտնողներից 2-ը եկել և ճիշտ հակառակ են գրել հիմա, որ իրենց մոլորության մեջ էին գցել, և իրենք ընդամենը ստորագրել են պատրաստի թղթերը): Ստեղծել են «Արշիլ Գորկի» միավորը 2 օրվա ընթացքում և փորձել են ներկայացնել որպես առանձին միավոր: Ի դեպ, այդ տղաները նաև հնչակյան չեն: Նրանք օծված, երդում ընդունած մարդիկ չեն, ընդամենը համակիրներ են: Ես կարող եմ այդ մասին նաև տեղեկանք ներկայացնել մարզային վարչությունից, եթե այդ ցանկությունը լինի: Դա ապագայում` դատարանում:
Ի դեպ, ասեմ, որ մեր կանոնադրությամբ, ծրագրով` որևիցե հնչակյան միավոր չի կարող միավոր համարվել, քանի դեռ մարզային վարչության նիստով այն չի հաստատվել և չի ներկայացվել Կենտրոնական վարչություն, որը նույնպես պիտի հաստատի այդ միավորը:
- Իսկ Վարդան Խաչատրյանը ի՞նչ դերակատարում է ունեցել կուսակցության պառակտման գործում:
- Ես ընդամենը խղճում եմ այդ տղային, որ մեջ չգտավ այնքան քաջություն, որ հայտարարեր, որ ինքը հնչակյան չէ: Բայց նաև զուգահեռ մեղադրում եմ, ոչ չգտավ այդ քաջությունը իր մեջ, որովհետև նման դեպքում միգուցե այսքան խմորումներ չլինեին:
- Ինքը միացե՞լ է այս խմբին:
- Իհարկե: Ինքը հենց այդ խմբի համար էր եկել:
- Հնարավո՞ր է, որ այս անձինք հեռացվեն կուսակցությունից:
- Երեկվա վարչության նիստի համաձայն` Գևորգ Պերկուպերկյանը, Արսեն Կուպելյանը և Նարեկ Գալստյանը հեռացված են կուսակցությունից:
Նարեկ Գալստյանը շուրջ մեկ տարի կուսակցության պառակտման հիմնական դերակատարներից է եղել և կուսակցության ներսում տեղի ունեցող խմորումների հիմնական հեղինակն ու կազմակերպիչը: Հետագայում ներքաշել է նաև «Տխրունի» ուսանողական միության մի քանի անդամների:
Իսկ Գևորգ Պերկուպերկյանը և Արսեն Կուպելյանը, նաև լինելով Հայաստանի կենտրոնական վարչության անդամներ, որ ուղիղ կոչված էին պահպանելու և վերահսկելու կանոնադրությունը, խախտել են մեր կանոնադրությունը: Նրանք պիտի համագումարի մասին իրենց առաջարկությունը կամ նաև անվստահությունների հիման վրա արտակարգ համագումար հրավիրելը ներկայացնեին Կենտրոնական վարչություն, և միայն Կենտրոնական վարչության մեծամասնության որոշմամբ` կարող էր տեղի ունենալ արտակարգ համագումար:
Հոկտեմբերի 31-ին Կենտրոնական վարչության միաձայն որոշմամբ (այդ թվում նաև Գևորգ Պերկուպերկյանի և Արսեն Կուպելյանի) և ըստ մեր կանոնադրության` մենք հայտարարել ենք, որ մեր հերթական համագումարը հունվարի 9-ին է լինելու, որից հետո առանձնապես ոչինչ տեղի չի ունեցել կուսակցությունում: Ինձ չեն կարող մեղադրել ոչ դրամաշորթության, ոչ դավաճանության, ոչ կուսակցության քաղաքական գծի նկատմամբ ոտնձգության մեջ, որին համար կարելի էր գումարել արտակարգ համագումար:
- Ձեզ ինչո՞ւմ են մեղադրում:
- Ես ինտերնետից ընթերցեցի որոշ բաներ, և ինձ համար ուղղակի ծիծաղելի էր: Ինձ մեղադրում են, որ ես անուշադիր եմ եղել կուսակցականների նկատմամբ, նրանց նյութական օժանդակություն չեմ ապահովել, չեմ մասնակցել ինչ-որ թաղումների: Որևիցե մի լուրջ մեղադրանք ինձ հնարավոր չէր ներկայացնել: Համագումարը 3 ամիս առաջ գնահատականն է տվել իմ և Հայաստանի վարիչ մարմի աշխատանքին, որից հետո որևիցե արտառոց բան տեղի չի ունեցել կուսակցությունում` բացի այն արտառոցը, որ կատարեցին իրենք:
- Ինչո՞ւ էր վերջին համագումարը փակ:
- Արտակարգ համագումար հասկացությունը ընդհանրապես մեր կանոնադրության մեջ գոյություն չունի: Կա արտահերթ համագումար, կա հերթական համագումար: Մարդկանց այդ հատվածը, որոնց շատերը ասում են հնչակյան մյուս թև, ուներ համագումարում ընդամենը 3 ձայն: Իրենք շատ լավ հասկանում էին, որ հերթական համագումարով որևիցե խնդիր չէին կարող լուծել: Հետևաբար, իշխանությունների հուշումով (կարող եմ դա հաստատ ասել, որովհետև ունեմ նաև որոշ ինֆորմացիա) նրանց որոշեցին ծայրահեղ միջոցների գնալ` խախտելով մեր կանոնադրությունը, բոլոր օրենքները` 2 օրվա ընթացքում հայտարարեցին արտակարգ համագումար, և այն էլ` փակ, որպեսզի ոչ այնտեղից ինֆորմացիա դուրս գա, ոչ ականատես լինի, թե ովքեր են մասնակիցները: Այնտեղ երևի թե առավելագույնս 10-12 հնչակյան է եղել: Մնացածը նույնն է` ինչ փողոցից մեկին վերցնես և տանես համագումար` հռչակելով, որ նա հնչակյան է:
- Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հետ զրուցե՞լ եք այս թեմայի մասին: Ինքը ի՞նչ է մտածում:
- Ես այդ մասին գերադասում եմ չխոսել: Տեր-Պետրոսյանը ինքը այդ մասին կասի, Կոնգրեսը կտա իր վերաբերմունքը այս երևույթի նկատմամբ:
- Սփյուռքի կառույցները ինչպե՞ս են արձագանքել այս ամենին:
- Ես կարծում եմ, որ մեր ընկերները դեռ իրենց խոսքը կասեն: Չեմ բացառում, որ նրանք ստիպված կլինեն ճանաչել այս նորաստեղծ կառույցը. սփյուռքում մշակույթը մի քիչ այլ է: Ես չեմ ուզում բացել փակագծերը, բայց Սեդրակ Աճեմյանը, վերջիվերջո, ստանալու է իր գնահատականը նաև Կենտրոնական վարչության կողմից, և միանշանակ նա իր լիազորությունները ցած է դնելու, որովհետև կուսակցության մեջ չի եղել մի այնպիսի ատենապետ, որը նպատակային քանդեր հայաստանյան կառույցը:
Այս բոլոր գործողությունները ուղղված են ոչ միայն իմ դեմ, այլ նաև 19-րդ համահնչակյան համագումարի որոշումների դեմ: Ես ուզում եմ ընթերցել համագումարի որոշումների և գնահատականների երկու հատվածը, որը վերաբերում է Հայաստանին: «Ս.Դ.Հ.Կ. 19-րդ համագումարը լսելէ ետք ընթացաւարտ կեդրոնական վարչութեան չորսամեայ գործունէութեան տեղեկագիրը, կ'արձանագրէ, որ ազգային, հայրենական, քարոզչական գետնի վրայ կուսակցութիւնը արձանագրած է զգալի յառաջընթաց: Յատկապես հայրենական կեանքին մէջ ան դարձած է ամրաշէն միաւոր:
Համագումարը կը նշէ, որ Ս.Դ.Հ.Կ. հայաստանեան միավւորը աշխոյժ գործունէութիւն ծաւալած է յատկապէս վերջին տարիներուն, ձգտելով Հայաստանի մէջ վերականգնելու ժողովրդավարութիւնը, օրինականութիւնը և սահմանադրական կարգը»:
Սա ուղիղ իմ և վարչության աշխատանքի գնահատականն է:
Հարցազրույցը վարեց Սոնա Ավագյանը
www.hetq.am
17 Դեկտեմբեր 2009
| 2010-02-05 | Մեծ փողերի, դեպրեսիայի եւ Չաուշեսկուի մասին. հարցազրույց Զոյա Թադեւոսյանի հետ
Մինչ մեր ԱԺ-ում եւ ԵԽԽՎ-ում մրցույթ է գնում, թե ով է ավելի շատ ընդդիմադիր՝ "Ժառանգությո՞ւնը", թե՞ Դաշնակցությունը, "Ժառանգությունից" հեռացված Զոյա Թադեւոսյանը երկուսին էլ իսկական չի համարում, իսկականը համարում է այնտեղ, որտեղ ինքն է, իսկ այս օրերին առավել մարտի պատրաստված ընդդիմադիր է, քանի որ, հայ ժողովրդի մտածող մնացած մասի պես, խիստ վրդովված է Քոչարյանի ունեցած 4 միլիարդով ու Սերժ Սարգսյանի դեռեւս չհրապարակված միլիարդով: Զոյա Թադեւոսյանը գտնում է, որ հայ ժողովուրդը առավել կարեւոր գործ չունի հիմա, քան այդ փողերը ետ պահանջելն ու "ջեբգիրներին" պատասխանատվության ենթարկելը: Սակայն փողերի թեմայից առաջ խոսվեց իհարկե իր նախկին կուսակցության ակտիվի ու պասիվի մասին: |
| 2010-01-23 | Հարցազրույց «Հանրապետություն» կուսակցության առաջնորդ Արամ Սարգսյանի հետ
- 1999թ. հոկտեմբերի 27-ից հետո Լևոն Տեր-Պետրոսյանը կոչ արեց համախմբվել գործող նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի շուրջ։ Ճի՞շտ եք համարում այդ կոչը։ - Այո՛, ճիշտ եմ համարում։ Հոկտեմբերի 27-ի հաջորդ օրը և դրանից հետո առնվազն մեկ ամսվա մեջ նման մոտեցումը բացարձակ ճիշտ էր։ Եթե ճիշտ չհամարեի, ես վարչապետ աշխատելու Ռոբերտ Քոչարյանի առաջարկությունը չէի ընդունի, որովհետև դա այնպիսի մի վիճակ էր, երբ բոլորը բոլորին էին կասկածում, և այդ վիճակում պետք էր գնալ, տեսնել, փորձել խնդիրը մտցնել դատարան և դատական ատյաններով պարզել՝ ովքե՞ր են մեղավորները, ովքե՞ր են պատասխանատուները, կա՞ն կազմակերպիչներ, թե՞ ոչ։ Դժբախտաբար, դա առ այսօր էլ արված չէ։ |
| 2010-01-22 | Ինչու էր Քոչարյանը մեկնել Իրան. հարցազրույց Լեւոն Զուրաբյանի հետ
|
| 2010-01-19 | ԹՈՒՐՔԻԱՆ ԿԱՅԱՑՐԵԼ Է ԻՐ ՈՐՈՇՈՒՄԸ
|
| 2010-01-18 | Փախուստի դեմը չառանք. հարցազրույց Աշոտ Բլեյանի հետ
|
| 2010-01-12 | ՍԴՀԿ-ում այլեւս խմորումներ չկան. Հարցազրույց ՍԴՀԿ ատենապետ Լյուդմիլա Սարգսյանի հետ
|
| 2010-01-11 | «Եթե Ղարաբաղից մի էշ էլ բերեն». հարցազրույց Պետրոս Մակեյանի հետ
|
| 2010-01-08 | Դավիթ Շահնազարյան
-Ինչպե՞ս կգնահատեք հունվարի 10-ին կայանալիք ԱԺ լրացուցիչ ընտրություններին Նիկոլ Փաշինյանի հաղթանակի հնարավորությունները։ -Որ ջախջախիչ մեծամասնությունը քվեարկելու է Փաշինյանի օգտին, դրանում որևէ կասկած լինել չի կարող, բայց կարծում եմ՝ իշխանություններն իրենց կեղծիքի ողջ զինանոցը օգտագործելու են։ -Հաշվի առնելով դա՝ ի՞նչ միջոցառումներ են նախատեսվում կեղծիքների դեմն առնելու համար։ -Ամենակարևորը բնակաչության ակտիվությունն ու մասնակցությունը ընտրություններին ապահովելն է։ Դրա վրա է մեծ աշխատանք տարվել։ Կարծում եմ՝ դա լինելու է հանգուցային հարցը։ Իհարկե, եթե մասնակցությունը մեծ եղավ, կեղծիքների դաշտը իշխանության համար էապես կփոքրանա։ |
| 2009-12-29 | 2009-Ը ՉԻ “ՊՈԿՎՈՒՄ” 2008-ԻՑ Հարցազրույց գրող, հրապարակախոս Տիգրան Պասկևիչյանի հետ |
| 2009-12-24 | Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հարցազրույցը Ա1+ գործակալությանը. 24.12.2009ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԸ ՀԱՐԱՎ-ՕՍԵԹԱԿԱՆ ԺՈՂՈՎՐԴԻՆ ՓՐԿԵՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԻՑ- Պարոն նախագահ, կարծես թե, ռուս-վրացական վերջին պատերազմը լրջորեն չգնահատվեց ո՛չ Հայաստանի իշխանությունների, ո՛չ էլ քաղաքական կուսակցությունների եւ նույնիսկ քաղաքագետների կողմից, մինչդեռ ակնհայտ է, որ այդ պատերազմն անուղղակիորեն շոշափում է նաեւ մեր երկրի կենսական շահերը։ - Չեմ կարող չհամաձայնել Ձեր դիտարկմանը, բայց կուզեի այդ առթիվ կատարել մեկ հստակեցում. պատերազմը վրաց-օսեթական էր, եւ միայն հետո էր, որ այն վերածվեց ռուս-վրացականի։ - Այսինքն, Դուք ուզում եք ասել, որ նախահարձակը Վրաստանն էր, եւ Ռուսաստանը հարկադրաբա՞ր ներքաշվեց պատերազմի մեջ։ - Ես ոչինչ չեմ ուզում ասել, այլ ընդամենը արձանագրում եմ ակնհայտ փաստերը։ Ոչ ոք չի կարող վիճարկել, որ պատերազմը սանձազերծել էր Վրաստանը՝ նպատակ հետապնդելով զենքի ուժով վերացնել Հարավային Օսեթիայի հանրապետությունը։ Ոչ ոք չի կարող վիճարկել նաեւ, որ Ռուսաստանն, իր վճռական միջամտությամբ, հարավ-օսեթական ժողովրդին փրկեց ցեղասպանությունից։ Եթե ռուսական օգնությունն ուշանար թեկուզ վեց ժամով, այսօր Հարավային Օսեթիա գոյություն չէր ունենա։ |
| 2009-12-19 | «Հավատում եմ, որ հաղթելու ենք». հարցազրույց Նիկոլ Փաշինյանի հետ
- Ես խոստացել եմ, որ անկախ նրանից` բանտում կլինեմ, թե ազատության մեջ, պետք է օգտագործեմ հանուն Ազատ եւ Երջանիկ Հայաստանի, հանուն օրինականության եւ ազատության պայքարելու բոլոր հասու մեթոդները: Երեւանի թիվ 10 ընտրատարածքում 2010 թվականի հունվարի 10-ին կայանալիք ընտրություններին իմ մասնակցությունը հենց այդ խոստումը ի կատար ածելու պարտականությամբ է պայմանավորված: |
| 2009-12-01 | Հարցազրույց ՀՀ նախկին արտգործնախարար Ալեքսանդր Արզումանյանի հետ
-Ըստ Ձեզ՝ ե՞րբ կստորագրվի Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ շրջանակային համաձայնագիրը։ -Կոնկրետ ժամկետներ չէի նշի։ Ընդհանրապես կանխատեսումներն անշնորհակալ գործ են։ Ինչպես բազմիցս հայտարարել եմ, հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը և Ղարաբաղի հարցի կարգավորումը պայմանավորված են միմյանցով, և վերջին զարգացումները ցույց են տալիս, որ կողմերն արդեն իսկ շատ մոտ են շրջանակային փաստաթուղթ ստորագրելուն։ Ե՞րբ դա կլինի՝մեկ երկու ամիսների ընթացքո՞ւմ, թե՞ մի քիչ ավելի ուշ, չեմ կարող ասել, բայց այն, որ արդեն իսկ սեղանին դրված են փաստաթղթեր, որոնք ստորագրման կարիք ունեն, ակնհայտ է. բոլոր զարգացումները գալիս են վկայելու հենց այդ մասին։ |
| 2009-11-19 | Արամ Մանուկյան
-Նոյեմբերի 11-ին ՀԱԿ ակտիվի ժողովում հնչած Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթի վերջին հատվածում հիշատակվում էր Եղիազար Այնթապցու մասին։ Դա Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կողմից Սերժ Սարգսյանին ուղղված համագործակցության առաջա՞րկ էր։ -Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հայտարարում է՝ եղբա՛յր, եթե քեզ պետք է իշխանություն, պետք է լեգիտիմություն, ապա դրա համար չարժե Հայաստանի, հայ ժողովրդի սեփականությունը վաճառել ուրիշներին և դրանով ապահովել իշխանություն։ Արի՛, վերցրո՛ւ քո իշխանությունը, բայց երբեք պատմական ու ազգային առումով կորուստներ մի՛ տուր և Հայաստանը մի՛ վաճառիր օտարին։ Սա շատ տխուր, բայց ռեալիստական և պարզ մոտեցում է։ Եթե մարդ իշխանատենչ է, եթե շահամոլ է, և դրա արդյունքում տուժում է նրա երկիրը, իսկ երկու սրբագույն խնդրի (կապված մեծաքանակ զոհերի հետ՝ Ցեղասպանության և Ղարաբաղի) դավաճանությունը, ուրացումը պատմության ազգային մեծ ժամանակների առումով մեծ կորուստ է... |
| 2009-11-12 | Հարցազրույց Պահպանողական կուսակցության նախագահ Միքայել Հայրապետյանի հետ
- Ինչպե՞ս եք գնահատում ՀԱԿ ակտիվի ժողովի ժամանակ հնչած Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթը։ Մասնավորապես, հայ-թուրքական ներկայիս գործընթացի և ԼՂ-ի հակամարտության վերաբերյալ Ձեր դիրքորոշումները համընկնո՞ւմ են նոյեմբերի 11-ին Լ. Տեր-Պետրոսյանի ներկայացրած դրույթներին։ Եթե ոչ, ապա ո՞րն է Ձեր դիրքորոշումը։ - Դա կշռադատված ելույթ էր, որի դրույթներին հայ պահպանողականներս համաձայն ենք: Ավելին, մեզ առավել կարևոր ու հոգեհարազատ էր այն խորքային էմոցիոնալ շերտը, որ առկա էր ենթատեքստում: - Հաշվի առնելով, որ նոյեմբերի 11-ին Լ. Տեր-Պետրոսյանը հայտարարեց, թե արձանագրությունների պարունակած դրույթներիցմիակ անընդունելին հայ և թուրք պատմաբանների հանձնաժողովիստեղծմանը վերաբերող կետն է, կարելի՞ է ասել, որ Լ. Տեր-Պետրոսյանը դեմ է ոչ թե Հայաստան-Թուրքիա ամբողջ արձանագրությանը, այլ՝ միմիայն հայ և թուրք պատմաբանների հանձնաժողովիստեղծմանը վերաբերող կետին։ |
| 2009-10-22 | Հովհաննես Հովհաննիսյան
-Ինչպե՞ս եք գնահատում Թուրքիայի հետ հարաբերություն հաստատելու ներկա գործընթացը։ -Եթե դիտարկենք, թե ինչպես զարգացավ հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը, ապա դա մեծ անակնկալ էր, որ մատուցվեց հայ ժողովրդին. մեր պետությունը, ժողովուրդը պատրաստ չէր նման պայմաններով և իրավիճակում գնալ հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորմանը։ Այն արձանագրությունները, որոնք ստորագրվեցին, իրապես պարունակում են շատ լուրջ նախապայմաններ և բացարձակապես չեն արտացոլում Հայաստանի, հայ ժողովրդի շահերը։ Այն խմբում, որ մենք Ցյուրիխում տեսանք, Հայաստանի, հայ ժողովրդի շահերը ներկայացնող սուբյեկտ չունեինք։ |
| 2009-09-23 | Երվանդ Մանարյան
-Ինչպե՞ս եք գնահատում Հայաստանի և Թուրքիայի միջև նախաստորագրված արձանագրությունները։ -Ես խուսափում եմ որոշակի կարծիք հայտնել նախաստորագրված արձանագրությունների վերաբերյալ, որովհետև քաղաքական գործիչ չեմ։ Միայն մի բան գիտեմ՝ ազգային արժանապատվությունը ոտքի տակ չպիտի դրվի։ Ինձ թվում է, որ այնտեղ շատ բան կա, որ հենց այդ վտանգը պարունակում է։ -Ձեր մտահոգությունը ներկայացրե՞լ եք «Հայ ազգային կոնգրեսի» ղեկավարությանը։ -Ինձ համար մոտ և ընդունելի է ՀԱԿ-ի դիրքորոշումը։ -Բայց ՀԱԿ կենտրոնական գրասենյակի տարածած հաղորդագրության մեջ ասվում է, որ «արձանագրությունները զգալի տեղաշարժ են»։ -Վտանգն ավելի շատ նրանում է, որ հնարավոր է՝ այդ ամբողջ գործառույթները միայն իշխանությունը պահպանելու համար լինեն։ Սա շատ ծանր խնդիր է, դա զուտ քաղաքական դիվանագիտական խնդիր չէ։ Շատ զարմանալի է, որ ավանդական լուրջ կուսակցությունն այս ամբողջ գործընթացի մեջ մեղադրում է արտաքին գործերի նախարարին այն դեպքում, երբ այդ ամենի համար անմիջականորեն պատասխանատու է նախագահը։ Չեմ հասկանում, թե ինչ է կատարվում։ |
| 2009-06-09 | Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հարցազրույցը Ա1+ գործակալությանըՂԱՐԱԲԱՂՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՄԱՆ ԱՎԱՐՏԱԿԱՆ ՓՈՒԼԸ
- Նախ՝ ես չեմ մոռացել իմ խոստումը։ Ավելին, այս զրույցն առարկայական դարձնելու նկատառումով, ավելորդ չեմ համարում ընթերցողին հիշեցնել ելույթիս համապատասխան հատվածը. «Մոտակա ամիսներին մեզ սպասում են Ղարաբաղի եւ հայոց պետականության ճակատագրի հետ կապված կարեւորագույն իրադարձություններ, որոնք այս հանգրվանում երկրորդական են դարձնում ներքաղաքական խնդիրները։ Մենք ուշի ուշով հետեւելու ենք այդ իրադարձությունների զարգացմանը, գնահատելու Հայաստանի իշխանությունների ձեռնարկած քայլերի համարժեքությունը իրավիճակի պահանջներին, հասարակությանը մշտապես իրազեկ պահելու Ղարաբաղյան կարգավորման ընթացքի մասին եւ փորձելու կանխել կամ նվազագույնի հասցնել հայկական կողմի շահերին սպառնացող վտանգները»։ Ինչ վերաբերում է Ձեր բուն հարցին, ապա, անշուշտ, մոսկովյան հռչակագիրը գործընթացի կարեւորագույն զարգացումներից մեկը պետք է դիտել։ |